Reportagestijl
Ik fotografeer het liefst mensen die met beide voeten op de grond staan en zichzelf niet te serieus nemen.
Tijdens mijn fotosessies beperk ik de geposeerde look tot een minimum. Meestal geef ik wel poses aan als niemand anders er vanzelf opkomt, maar na een tijdje gaat het poseren meestal vanzelf. Ik ben ook fan van iemand vast te leggen zoals die is. Als men zich op zijn gemak voelt gaat men ook houdingen aannemen die natuurlijk aanvoelen en dan komt dat niet te gemaakt over op foto.
Voor huwelijken gebruik ik vooral een reportagestijl waarbij ik het koppel en de gasten volg -zonder veel dirigeren- en dan krijg je zowel serieuze als soms humoristische foto’s van mensen die hun ding doen.
Bij de parkfoto’s help ik wel met de locaties en poses. Mijn portfolio bestaat liefst niet uit verschillende mensen in telkens dezelfde poses. Ieder heeft zijn eigenheid, en die wil ik heel graag vastleggen.
Tijdens een huwelijk heb je de traditionele fotogenieke momenten, maar de rest van de tijd zit iedereen op zijn stoel of staat men te praten. Dan is het een kunst om die gezichten en acties vast te leggen die interessant zijn om achteraf terug te zien. Dan helpt het niet om er gewoon op los te fotograferen maar dan moet je afwachten, rondkijken en het moment zien aankomen. Ik ben zeker niet het soort fotograaf die prominent aanwezig is en commandeert (daar heb ik de gestalte en stem niet voor :p).
Afwerking van foto’s
Foto’s worden afgegeven in de originele kleur. Ze worden wel bewerkt maar enkel om correcties uit te voeren op kleur of belichting. Eventueel is een bewerking (zwartwit, sepia of moderne stijlen) wel mogelijk op aanvraag.
Mijn geschiedenis
Als kind en tiener tekende ik wel vaak. Op vijftienjarige leeftijd kreeg ik mijn eerste echte camera: een tweedehands analoge Olympus OM-10. Veel foto’s van huisdieren en varia. Ik wou heel graag indoor paardensport fotograferen maar dat was wel een paar niveautjes te hoog gegrepen.
Rond 2004 was het tijdperk van digitale camera’s en het internet goed op gang gekomen. Je kon nu alles opzoeken via internet en ook meer materiaal online kopen. In 2006 kocht ik een beginners-DSLR van Canon, de 350D. Na vele upgrades bleef ik een hele tijd hangen bij de fullframe Canon 5D II. Weining toeters en bellen, maar betrouwbaar en heel mooie kwaliteit van foto’s.
Anno 2026 heb ik een nieuwere fullframe. Bij de moderne camera’s zit er standaard gezichtsherkenning, ISO 12800, en nog een hoop nieuwe snufjes. Het grote voordeel is dat ze een hoop in gewicht schelen aangezien de 5D II wel bijna een kilo woog 🙂
Sinds 2008 doe ik fotografie (en een tijdje ook webdesign) in opdracht van vooral particuliere klanten.
Door Covid ben ik er een tijdje tussenuit geweest maar nu pik ik de draad weer op.
